IMF දත්ත සටහන අනුව, උසස් අධ්‍යාපනය ලැබූ වයස අවුරුදු 15ත් 24ත් අතර තරුණයින්ගේ රැකියා විරහිතභාවය වැඩිම රට ලෙස ශ්‍රී ලංකාව වාර්තා වනවා.

ශ්‍රී ලංකාවේ එම අගය සියයට 43ක් පමණ වන අතර, ඉන්දියාවේද සියයට 42කට ආසන්න ඉතා ඉහළ අගයක් සටහන් වී තිබෙනවා.

බංග්ලාදේශයේ උසස් අධ්‍යාපනය ලැබූ තරුණයින් අතර රැකියා විරහිතභාවය සියයට 36ක් පමණ බව IMF දත්ත පෙන්වා දෙනවා.

ඉන්දුනීසියාවේ එම අගය සියයට 18ක් පමණ වන අතර, වියට්නාමයේ සියයට 16ක් සහ මැලේසියාවේ සියයට 14ක් පමණ වනවා.

තායිලන්තයේ උසස් අධ්‍යාපනය ලැබූ තරුණයින් අතර රැකියා විරහිතභාවය සියයට 13.2ක් වන අතර, එරට සමස්ත තරුණ රැකියා විරහිතභාවය සියයට 3.9ක් පමණයි.

පිලිපීනයේ මෙම අගය සියයට 12ක් පමණ වන අතර, සිංගප්පූරුවේ සියයට 8ක් සහ දකුණු කොරියාවේ සියයට 6ක් පමණ ලෙස දැක්වෙනවා.

ඔස්ට්‍රේලියාවේ උසස් අධ්‍යාපනය ලැබූ තරුණයින්ගේ රැකියා විරහිතභාවය සියයට 5කට ආසන්න වන අතර, ජපානයේ එය සියයට 4කට ආසන්නයි.

එහෙත් නවතම ABS දත්ත අනුව, අධ්‍යාපන මට්ටම නොසලකා ඔස්ට්‍රේලියාවේ වයස අවුරුදු 15ත් 24ත් අතර සමස්ත තරුණ රැකියා විරහිතභාවය 2026 ජූලි මාසයේ සියයට 10.4ක් ලෙස වාර්තා වී තිබෙනවා.

AI තාක්ෂණය මගින් ආරම්භක මට්ටමේ කාර්යයන් සිදුකිරීම සහ උපාධිධාරීන්ගේ කුසලතා සේවායෝජකයින්ගේ අවශ්‍යතාවලට නොගැළපීම මෙම ගැටලුව තවත් උග්‍ර කළ හැකි බවයි IMF විශේෂාංගය පෙන්වා දෙන්නේ.

ඒ නිසා උපාධියට අමතරව AI භාවිතය, ඉංග්‍රීසි භාෂාව, සන්නිවේදනය, රැකියා පුහුණුව සහ ප්‍රායෝගික පළපුරුද්ද ලබාගැනීම තරුණයින්ට වඩාත් වැදගත් වෙමින් පවතිනවා.