ඔස්ට්‍රේලියාවේ දිගුකාලීන රෝගවලින් පෙළෙන පුද්ගලයන්ට ප්‍රතිකාර කිරීමේදී ඖෂධවලට අමතරව ව්‍යායාම ද විධිමත් ප්‍රතිකාර ක්‍රමයක් ලෙස නිර්දේශ කිරීමට වෛද්‍යවරුන් දිරිමත් කළ යුතු බව සෞඛ්‍ය විශේෂඥයන් පෙන්වා දෙනවා.

සාමාන්‍යයෙන් රෝගීන්ට ශාරීරික ක්‍රියාකාරකම් වැඩි කරන ලෙස උපදෙස් දීම වෙනුවට, ඖෂධ නියම කරන ආකාරයටම කළ යුතු ව්‍යායාම වර්ගය, කාලසීමාව සහ වාර ගණන නිශ්චිතව සඳහන් කළ යුතු බවයි වෛද්‍ය Isobelle Smith පවසන්නේ.

ඇය පෙන්වා දෙන්නේ මානසික අවපීඩනය, අධි රුධිර පීඩනය සහ දෙවන වර්ගයේ දියවැඩියාව දක්වා රෝගී තත්ත්වයන් වර්ධනය වීම වැළැක්වීමේදී සුදුසු ව්‍යායාම මගින් ඇතැම් ඖෂධවලට සමාන ප්‍රතිලාභ ලබාගත හැකි බවයි.

එමෙන්ම ඔස්ටියෝපොරෝසිස් හෙවත් අස්ථි දුර්වල වීමේ රෝගයෙන් පෙළෙන පුද්ගලයන්ට මෙන්ම heart attacks සහ strokesවලින් සුවය ලබන රෝගීන්ට ද වෛද්‍ය අධීක්ෂණය යටතේ සිදුකරන සුදුසු ව්‍යායාම ප්‍රයෝජනවත් විය හැකි බව සඳහන් වනවා.

කෙසේ වෙතත්, ඔස්ට්‍රේලියානු වෛද්‍යවරුන් 118 දෙනෙකු සම්බන්ධ කරගනිමින් සිදුකළ නව පර්යේෂණයකින් අනාවරණය වී ඇත්තේ වෛද්‍ය හමුවීම් සඳහා ලැබෙන සීමිත කාලය සහ ව්‍යායාම වැඩසටහන් සඳහා වැයවන මුදල මෙවැනි ප්‍රතිකාර නිර්දේශ කිරීමට ප්‍රධාන බාධාවන් වී ඇති බවයි.

රෝගීන්ගෙන් සියයට 95කට වැඩි පිරිසක් ඖෂධ ලබාගැනීම වෙනුවට හෝ ඊට අමතරව ශාරීරික ක්‍රියාකාරකම්වල නිරත වීමට උනන්දුවක් දක්වන බව ද, ඒ සඳහා නිසි මඟපෙන්වීම සහ සහාය ලබාදීම වැදගත් බව ද වෛද්‍ය Isobelle Smith පවසනවා.

මේ අතර, ආදායම් මට්ටම නොසලකා සියලු ඔස්ට්‍රේලියානුවන්ට ව්‍යායාම වැඩසටහන් සඳහා ප්‍රවේශය ලබාදීමට රජය සහ ප්‍රජා සංවිධාන වැඩි සහායක් ලබාදිය යුතු බවත්, ව්‍යායාම ඖෂධ ප්‍රතිකාරවලට විකල්පයක් ලෙස නොව රෝගියාගේ තත්ත්වය අනුව ප්‍රතිකාර සැලැස්මේ කොටසක් ලෙස යොදාගත යුතු බවත් සෞඛ්‍ය විශේෂඥයන් අවධාරණය කරනවා.